 |
 |
 |
 |
 |
die
gebruikt worden bij de bereiding van wierook
Aloëhout
| Arabische gom | Asafoetida
| Barnsteen | Benzoë |
Breuzinho
Pix Burgundica
|Colophonium | Copaiba balsem
| Copal | Dammar
Drakebloed hars | Elemi | Galbanum
| Guggul | Labdanum | Mastiek
| Olibanum Opoponax | Peru
balsem | Propolis | Sandarak
| Storax |
Tolu
balsem | Tragacanth gom
|
|
|
Er
zijn nogal wat soorten harsen en gommen die gebruikt kunnen worden bij
de bereiding van wierook. Hieronder heb ik geprobeerd een zo compleet
mogelijk overzicht te geven als hulpje in de wondere wereld van het plantenbloed.
De informatie bij iedere hars of gom is voornamelijk beschrijvend. De
magische werking zul je zelf door onderzoek en experimenteren moeten achterhalen.
Wat voor mij zin heeft, kan voor een ander een totaal andere betekenis
hebben. Het is voornamelijk een kwestie van het leren aanvoelen en plaatsen
van de vibe die bepaalde stoffen hebben. Hars en gom hebben het voordeel
dat ze in rooktoestand nogal overweldigend 'vibreren' in tegenstelling
tot bijvoorbeeld kruiden, die, zeker wanneer ze gedroogd zijn, vaak moeilijker
te plaatsen zijn. Hier speelt natuurlijk ook de persoonlijke gevoeligheid
een rol.
Het verschil tussen een hars
en een gom is dat een gom min of meer oplosbaar is in water. Een hars
kan alleen goed opgelost worden in vloeistoffen als alcohol, ether, chloroform,
benzine, benzol, etc. afhankelijk van de soort. Er zijn soorten die een
mix zijn van hars en gom.
Niet alle harsen zijn even
makkelijk te krijgen in Nederland. Plaatsen waar je deze bijzondere ingrediënten
kunt vinden: liturgische winkels, newage supermarkten, toko's, kruidenwinkels,
hobbywinkels waar produkten voor het zelf maken van verven verkocht worden.
Soms hebben ze een schap van verfmolen 'De Kat' (damar, drakebloedhars,
tragacanthgom, arabische gom en colophonium). Verder willen apotheken
soms nog wel eens vreemde dingen op voorraad hebben, maar dan ook vaak
tegen apothekersprijzen. Voor de meest exotische zijn er dan nog de diverse
online winkels (probeer dan met name Duitse sites om verzendkosten in
de hand te houden!). Prijzen van harsen en gommen kunnen sterk variëren
tussen erg laag tot heel hoog voor de zeldzame soorten. Dit heeft mede
te maken met de enorme keten van mensen die het mogelijk maakt dat harsen
worden verzameld op de meest afgelegen locaties van de wereld en uiteindelijk
hun weg vinden naar Europa. En wat hoeveelheden betreft....a little goes
a long way...
Daarnaast kun je wel makkelijk
zelf dennenhars verzamelen in onze Nederlandse bossen. Dennen hebben de
neiging om hars uit hun bast te laten sijpelen, al helemaal wanneer ze
beschadigd zijn en bij warm weer. Wanneer je hars gaat verzamelen beschadig
je uiteraard geen bomen. Neem alleen hars die al volledig verhard is en
neem nooit zoveel dat een wond aan de stam weer bloot komt te liggen.
Naamgeving
Het valt misschien op dat de plant waarvan de hars of gom afkomstig is,
nogal wat verschillende wetenschappelijke namen kan hebben. Dit heeft
te maken met het feit dat het systeem van plantenbenaming op z'n zachts
gezegd een 'zooitje' was in het verleden. Verschillende wetenschappers
hebben op verschillende momenten in de geschiedenis binnen verschillende
naamgevingssystemen planten een wetenschappelijke naam gegeven. Hierdoor
staan planten vaak onder verschillende namen bekend. Verder komt het ook
voor dat een bepaalde hars van verschillende, soms verwante, plantensoorten
afkomstig kan zijn.
Veiligheid
Wat betreft de veiligheid van deze stoffen geldt altijd dat je de dampen
niet direct moet gaan inhaleren, dus niet met je neus in de rook gaan
zitten hangen. Ga ervan uit dat alle rook slecht voor je longen is, gebruik
wierook dus ook in kleine hoeveelheden. Je kamer hoeft niet blauw te staan
voor een goede werking....tenzij je natuurlijk zonodig entiteiten wilt
laten manifesteren. Naast een aantal harsen en gommen die als medicijn
gebruikt worden, of in levensmiddelen, zijn er ook die een irriterende
samenstelling hebben. Gebruik deze stoffen nooit inwendig, en berg ze
goed op. Op die manier komen loslopende kleine kinderen niet in de verleiding
deze lekker ruikende bolletjes op te snoepen.
Klonten of poeder aanschaffen?
Als je een portie hars of gom wil kopen en je hebt de keuze tussen poeder
of klonten, kun je het beste voor de klont versie gaan. Gepoederde harsen
gebruik je alleen voor mengsels die je tot kegeltjes, bolletjes of stokjes
wilt vormen. Als je losse poeders op houtskool gebruikt krijg je het *POEF*
effect: een paar seconden veel rook en geur, daarna niks meer en/of een
bijtende brandlucht. Het is de bedoeling dat de harsen en gommen de kans
krijgen rustig te smelten waardoor ze langere tijd hun rook en geur afgeven
ipv. te verbranden. Koop dus klonten, dan kun je altijd nog kiezen of
je het spul naar een kleinere maat wilt vijzelen. Twee uitzonderingen
hierop vormen de drakenbloedhars, die in Nederland vrijwel alleen in poedervorm
verkrijgbaar is. Meestal wordt hiervan slechts een mespuntje aan een mengsel
toegevoegd. Verder wordt de tragacanthgom vrijwel altijd als poeder verkocht.
Dit wordt, in water opgelost, gebruikt als bindmiddel voor stokjes of
kegeltjes. Bespaar je het werk en koop dit niet in brokjes want het laat
zich maar heel moeilijk poederen.
Dan nog een truukje. Sommige
harsen laten zich heel moeilijk vijzelen omdat ze een beetje plakken.
Doe dat spul voor het vijzelen een paar uurtjes in de vriezer en het breekt
met een beetje geluk een stuk gewilliger tot kleinere stukjes.
De dikvloeibare of pasteuze
harsen kun je in mengsels het beste gebruiken als binder om van wierookpoeder
pellets te kneden die je ook gewoon op houtskool brandt.
Andere manieren om
hars te 'branden'
Naast het bekende houtskooltje kun je ook gebruikmaken van een stukje
alufolie in een oliebrandertje. Leg de folie in de holte aan de bovenkant,
of vervang het olieschoteltje door een stukje folie dat je over de bovenkant
vouwt en in het midden iets naar beneden duwt. Leg de wierookkorrels op
de folie en steek het theelichtje aan. De korrels zullen vrij snel smelten
zonder wolken rook te veroorzaken, hoogstens wat dunne sliertjes. De geur
komt rustig vrij en zal nooit overgaan in een brandlucht. Deze methode
is geschikter dan het werkelijk branden van wierook als je last hebt van
een lichte astmatische aandoening, of te gevoelige brandmelders hebt ophangen.
Een andere manier die in Duitsland
populair schijnt te zijn, is het gebruik van een fijn metalen zeefje (al
dan niet met een stukje alufolie erin om druipen te voorkomen) in een
speciaal houdertje met een theelichtje eronder. Als je klaar bent met
de wierook, borstel je het zeefje schoon met een staalborsteltje. Dit
is dan waarschijnlijk de iets chiquere versie van wat ik hierboven beschreef.
Bewaren
Harsen en gommen kun je heel lang bewaren (sommige zijn al fossiel ;-)).
Bewaar deze stoffen liever niet in plastic zakjes of potjes, want de etherische
stoffen kunnen ongewenste interacties aangaan met het plastic en het bijvoorbeeld
zacht maken. Een glazen (weck-)potje dat luchtdicht kan is het best. Deze
potjes kun je goedkoop bij de Xenos halen. Kunstmaterialenwinkels verkopen
nogal eens lege schroefdeksel
potjes in verschillende maten die erg prettig zijn voor het opbergen van
wierookmengsels.
Sommige harsen kunnen verkleuren
onder invloed van licht. Verder kan sterk zonlicht en warmte de chemische
samenstelling (langzaam) doen veranderen van sommige harsen, iets wat
niet echt schadelijk is maar wel de geur kan veranderen. Als je de potjes
normaal in een gesloten kast bij kamertemperatuur bewaart, gaat het spul
jarenlang mee.
Onderstaande lijst is nog niet
compleet, maar wordt in de loop van de tijd wel steeds meer aangevuld
(1-8-2003).
|
 |
|
Aloëhout
Synoniemen: Agarhout, Adelaarshout, Lignum aloe, Jinko,
Kyara, Aguru, Oud, Ude, Oog, Chen Xiang
Wetenschappelijke naam: Aquilaria malaccensis Lam., Aquilaria
Agallocha Robx.
Uiterlijk: houtsplinters, grove stukje hout of netjes gesneden
rechthoekjes (afhankelijk van leverancier)
Geur:
Aloëhout wordt door de
Japanners zeer hoog gewaardeerd. Het is de meest gewaardeerde geur bij
hun Koh-do wierookceremonies. In het verleden hebben diverse Japanse heersers
grote stukken van dit hout kado gekregen. Zij gaven zo'n stuk hout zelfs
een naam, waarna het eeuwenlang in tempels werd bewaard en af en toe tentoongesteld.
Voor heel bijzondere gelegenheden wordt nog wel eens iets van deze beroemde
stukken aloëhout gebruikt. Aloëhout is erg kostbaar omdat het
op een bijzondere manier ontstaat. Aloëbomen raken besmet met een
bepaalde schimmel, waarop de boom reageert met de productie van bepaalde
oliën en harsen. Deze harsen gaan een biochemische reactie aan met
de schimmel, waardoor geurstoffen ontstaan. De boom overleeft zo'n schimmelaanval
meestal niet. Het duurt vaak vele jaren voordat zo'n boom helemaal doordrongen
is van de gewilde harsen. Hoe meer hars in het hout zit, hoe waardevoller
het is. Aloëhout van zeer goede kwaliteit is te herkennen doordat
het zinkt in water. Verder kun je echt kwaliteits aloëhout herkennen
aan de prijs. Het wordt meestal per gram verkocht en prijzen kunnen variëreren
tussen 7 tot ruim 100 euro per gram, afhankelijk van de kwaliteitsgradatie.
Een grote hoeveelheid voor weinig geld is oftewel iets anders, of van
inferieure kwaliteit.
|
 |
Arabische
gom
Synoniemen: Gum arabic, acacia gom
Wetenschappelijke naam: Acacia vera
Uiterlijk: Vrij grote, lichtgeel tot bijna kleurloze transparante
bolletjes die vrij goed kunnen oplossen in warm water.
Geur: Ongebrand heeft het nauwelijks geur, een vaag hars aroma.
Deze gom heeft heel goede eigenschappen wanneer het als emulgator of bindmiddel
gebruikt wordt. Het wordt dan ook heel veel in de voedinsindustrie gebruikt.
Verder gebruiken schilders dit om zelf aquarelverf mee te maken. Arabische
gom kan net als tragacanth gom gebruikt worden als binder bij het maken
van wierookkegeltjes of staafjes.
|
 |
Asafoetida
Synoniemen: Duivelsdrek
Wetenschappelijke naam: Ferula foetida
Uiterlijk: Fijngemalen is het bleek geelbruin poeder. In
de oorspronkelijke vorm bestaat het uit oranje/bruine klontertjes. Er
bestaat ook nog een vochtige vorm die het meest intens ruikt, maar die
is minder geschikt voor wierook.
Geur: Ongebrand ruikt dit goedje heel intens en doordringend
naar een mengeling van knoflook, maggi en zwavel. Neem een tupperware
doosje mee als je dit gaat kopen en laat het zakje dichtplakken, want
ander ruikt je tas dus nog wekenlang naar dit spul. Het best kun je dit
in een weckpotje met zo'n rubberen afsluitring bewaren.
Asafoetida wordt maar in heel
pietepeuterige hoeveelheden gebruikt, puur of in een wierookmengsel. Dit
wierookingrediënt wordt alleen gebruikt als iets zeer hardnekkigs
verdreven moet worden uit een huis. Asafoetida wordt overigens ook gebruikt
in de Indiase keuken en kun je in toko's kopen.
|
 |
Barnsteen
Synoniemen: Amber (niet te verwarren met ambergrijs of ambergris,
een geurstof afkomstig uit walvissen), electrum (oud-Grieks)
Wetenschappelijke naam: door de fossiele oorsprong niet
helemaal duidelijk, men denkt Pinus succinifera, Pinus spp
Uiterlijk: Barnsteen uit zee: varierend van roomwit opake
naar goudgele, iets groenige tot diepbruin transparante klonten met afgeronde
hoeken, al dan niet met insluitingen. Opgegraven barnsteen (zoals op de
foto) ziet er korrelig en ruw uit.
Geur: Barnsteen is vrijwel geurloos. Als je een ruwe barnsteenklont
stevig opwrijft op je kleding kun je een vaag denne-aroma bespeuren op
de warme plek. De barnsteen uit de grond heeft van zichzelf een diepwarme
vanille-achtige geur met een aroma van honing en dennen op een hete zomerdag.
Barnsteen
is in feite een fossiele, versteende, hars. De exacte boomsoorten waaruit
de hars oorspronkelijk afkomstig was is niet vast te stellen. Het is miljoenen
jaren geleden uit een beschadiging aan een boom gesijpeld en daarna gefossiliseerd.
Barnsteen wordt gevonden aan de kusten van de Oostzee, alwaar het aanspoelt
nadat het tijdens zwaar weer uit de zeebodem is losgewoeld. In Polen bijvoorbeeld
kun je dan ook heel veel echte barnsteen kopen. Echte barnsteen drijft
op zout water en geeft een intens zoete dennengeur af wanneer het gebrand
wordt. Ook wordt het statisch door wrijving. Nep barnsteen is vaak gewoon
plastic of bakeliet. Om een stukje op echtheid te te testen kun je op
een onopvallende plek even een heetgemaakte naald ertegen houden. Een
bijtende verbrand plastic stank duidt op namaak. Verder worden er ook
nogal eens copal soorten verkocht als barnsteen. Barnsteen uit de grond
wordt voornamelijk opgegraven aan de Baltische kust van Rusland. Dit spul
ziet er heel anders uit, het is ruwer, onregelmatig gevormd en is een
stuk zachter dan barnsteen uit zee.
Aangezien echte barnsteen een zeldzame hars is, is het spul behoorlijk
duur. In een verpakking zitten dan meestal ook maar een paar brokjes.
Dit wordt gecompenseerd door de intensiteit van de geur. Je hebt maar
een heel klein schilfertje nodig voor een groot effect. Het is echt iets
speciaals voor bijzondere gelegenheden.
|
 |
Benzoë
Synoniemen: Benzoin, Loban (Indiase variant)
Wetenschappelijke naam: Styrax benzoides, Styrax benzoin,
Styrax sumatranus
Uiterlijk: Lichtgrijze, ondoorzichtige, beetje ruwe korrels.
Geur: Ongebrand heeft benzoë een heel flauw zoet terpentijn-achtig
aroma. Gebrand kun je een fluwelig warm zoete, ietwat zware geur verwachten.
Aroma van vanille erg duidelijk.
Deze hars wordt gewonnen op
Sumatra en Java, in Thailand, Cambodja en Borneo. De Thaise Siam benzoë
wordt gezien als de beste kwaliteit.
|
| |
Breuzinho
Synoniemen: -
Wetenschappelijke naam:
Uiterlijk:
Geur:
|
| |
Pix
Burgundica
Synoniemen:-
Wetenschappelijke naam: Abies excelsa
Uiterlijk:
Geur:
Deze hars is afkomstig van
de Fijnspar, oftewel de doodgewone kerstboom. Hij wordt gewonnen in Finland
en Duitsland.
|
 |
Colophonium
Synoniemen: Rosin
Wetenschappelijke naam: Pinaceae
Uiterlijk: donkergeel transparant, glasachtige platte
stukjes
Geur:
Deze hars is het hoofdbestanddeel
van het harsblok dat violisten gebruiken om de haren van hun strijkstok
mee in te wrijven. Colophonium is de substantie die overblijft nadat water
en terpentijnolie uit dennenhars zijn gedestilleerd. Het is een wat onbekender
product, maar kan zeker ook goed in wierook gebruikt worden.
|
| |
Copaiba
balsem
Synoniemen: Covaiba balsem, Copaiva balsem
Wetenschappelijke naam: Copaifera reticulata
Uiterlijk: dunvloeibare transparante, geelbruine hars
die niet indikt of verhardt bij blootstelling aan lucht.
Geur: Deze geur is vrij complex. Naast stevige zoete
tonen is deze geur ook behoorlijk kruidig en doet zelfs enigszins medicinaal
aan. Lijkt een beetje op patchouli. Wanneer de balsem wordt verdampt,
intensiveert de geur van de hars heel sterk, en vult hij binnen no time
je hele huis. Gebruik dit ingrediënt dan ook spaarzaam omdat de geur
anders te overheersend wordt.
Een balsem als deze is heel
geschikt voor het maken van wierook pellets. Meng eerst alle fijngepoederde
droge componenten van je mengsel en voeg als laatste druppel voor druppel
een balsem toe terwijl je de massa doorkneedt. Wanneer de pasta goed vormbaar
is kun je er dan balletjes van kneden ter grootte van een erwt. Laat de
balletjes een week of twee rijpen voordat je ze brandt, dan zijn alle
geuren goed in elkaar getrokken.
Deze balsem komt uit Brazilië.
De balsem wordt verder toegepast als een medium bij schilderwerk en restauratie
van schilderijen.
|
 |
Copal
Synoniemen: -
Wetenschappelijke naam: Agathis dammara, Bursera spp., niet
exact aan te geven vanwege half fossiele oorsprong.
Uiterlijk: Copal kan varieren van grote kleurloos transparante
harsklonten tot diepgeel en zelfs tot zwart. De grootte van de korrels
kan verschillen naar gelang de leverancier.
Geur: Ongebrand heeft copal nauwelijks geur, ietwat stoffig
met een licht aroma van honing. Gebrand lijkt de lichter gekleurde copal
op olibanum, maar dan met een frisse noot citroen. In tegenstelling tot
olibanum heb je met copal geen bittere nageur.
Copal is eigenlijk niet zozeer
een aanduiding voor plantenhars van een bepaalde plantensoort, maar meer
een technische benaming. Fossiele harsen zijn in de loop van de tijd onder
invloed van warmte en druk langzaam in barnsteen veranderd. Copal is de
benaming voor harsen (van allerlei verschillende plantensoorten) die halverwege
dit proces zijn. Geen verse hars meer en nog geen barnsteen. Copal komt
dus ook uit mijnen. Meestal worden drie soorten onderscheiden: copal oro
(goudkleurig), copal bianco (wit) en copal negro (donkerbruin). De kleur
en de geur van copal hangen af van de vindplaats. Daarnaast bestaat er
nog copal kauri die alleen afkomstig is uit Nieuw-Zeeland.
Copal is sterk verbonden met
de culturen van Midden- en Zuid- Amerika. Deze hars werd veelvuldig gebruikt
in de rituelen van de Maya's en de Azteken.
|
 |
Dammar
gom
Synoniemen: Damar, Cat's eye gum
Wetenschappelijke naam: Shorea wiesneri Schiffn., Canarium
strictum, Canarium prostatum Schiffn.
Uiterlijk: Bijna kleurloze, iets gelige, vrij grote harsklonten
Geur: Ongebrand heeft het nauwelijks geur, iets zoet. Gebrand
is de topnoot eerst heel opwekkend fris en haast citroenachtig. Het doet
ergens denken aan citroengeranium. Daarna gaat de geur langzaam over in
een wat zwaardere woudhoninggeur. De prettige nageur blijft een poosje hangen.
Dammar is nou zo'n onbekendere hars die echt weinig kost, voor 2 euro heb
je 100 gram. Het wordt door schilders gebruikt om hoogwaardige schilderijvernis
van te maken. Bij ons gaat het spul de wierook in. Het komt uit India en
Indonesië.
|
 |
Drakebloed
hars
Synoniemen: -
Wetenschappelijke naam: Daemonorops draco
Uiterlijk: heel felrood, zeer fijn poeder.
Ook is het ongemalen in donkerrode bollen te krijgen (behoorlijk prijzig).
Deze hars maakt vervelende vlekken op textiel!
Geur: Ongebrand heeft deze hars geen geur. Drakebloedhars
wordt nauwelijks puur gebrand. Omdat het zo'n fijn poeder is, ontvlamt
het eerder met een dikke witte rookpluim dan dat het rustig smelt. Het
geeft dan even een vleug kruidige geur af. Dit poeder wordt meestal in
kleine hoeveelheden in mengsels gebruikt.
Deze hars wordt in Indonesië
en China gewonnen.
|
| |
Elemi
Synoniemen:
Wetenschappelijke naam: Canarium commune, Canarium luzonicum, Protium
guianense
Uiterlijk:
Geur:
Filipijnen
|
| |
Galbanum
Synoniemen:
Wetenschappelijke naam: Ferula galbaniflua, Ferula rubicaulis
Uiterlijk:
Geur:
Iran
|
| |
Guggul
Synoniemen: Bdellium
Wetenschappelijke naam: Commiphora mukul
Uiterlijk:
Geur:
|
| |
Labdanum
Synoniemen:
Wetenschappelijke naam: Cistus villosus var. creticus
Uiterljk:
Geur:
Spanje
|
 |
Mastiek
Synoniemen: Mastix
Wetenschappelijke naam: Pistacia Lentiscus var. Chia
Uiterlijk: heldere, goudgele, lichtgelige, lichtgroenige
tot kleurloze 'traantjes' of bolletjes van vrijwel dezelfde grootte.
Geur: Ongebrand heeft deze hars een licht kruidige, wat
nootachtige geur met een heel vaag (ongebrand) tabak aroma. Gebrand lijkt
deze hars op olibanum, maar dan een stuk minder zoet en met een wat nootachtige
toon. Verder heeft mastiek een prettige subtiele nageur die niet lang
blijft hangen.
Mastiek wordt alleen op grote
schaal gewonnen op het eilandje Chios in Griekenland. De boom die deze
hars levert komt alleen rondom de Middellandse Zee voor. Het wordt in
de Arabische wereld gebruikt als een soort kauwgom en verder gebruiken
ze het ook als smaakmaker in een Grieks alcoholisch likeurtje. Mastiek
vormt verder een belangrijk ingrediënt van de beroemde bloemenwieroken
die de Grieks-orthodoxe monniken op de berg Athos bereiden.
|
 |
Mirre
Synoniemen: Myrrhe
Wetenschappelijke naam: Comniphora myrrha, Commiphora molmol,
Commiphora abyssinica, Commiphora schimperi, Commiphora erythrea
Uiterlijk: Roodbruine tot donkerbruine korreltjes.
Geur: Ongebrand heeft het een heel licht drop aroma met iets
zurigs erin. Als je het brandt kun je een prikkelende, vrij bittere, ietwat
dropachtige geur verwachten. Het aroma is vrij zwaar en 'serieus'.
Mirre bestaat eigenlijk uit een mix van hars en gom. Er worden verschillende
namen gebruikt in de handel: Heeralbol mirre, Somali mirre, Fadhi mirre,
Arabische mirre, Yemen mirre en Bisabol mirre (kijk voor de laatste bij
Opoponax). De naam hangt af van de plantensoort die de hars leverde.
|
 |
Olibanum
Synoniemen: kerkwierook, wierook, Frankincense, Maidi,
Salai, Manna, Beyo, Mohor, Sheehaz
Wetenschappelijke naam: Boswellia sacra, Boswellia serrata,
B. papyrifera, B. carteri, B. thurifera, B. frereana, B. odorata, B. neglecta,
B. dalzielli, B. bhaudajaima
Uiterlijk: lichtgele tot goudgele, opake tranen. Deze wierook
wordt voor bepaalde markten ook goud, zilver, geel, groen, rood of blauw
geverfd.
Geur: Ongebrand heeft het een licht honing aroma en een
heel lichte kerkwierookgeur. Gebrand ruikt dit naar de bekende kerkwierook
van de rk-mis. De restjes kunnen op een houtskooltje een heel bittere
nageur veroorzaken. Verder geeft deze hars een behoorljke hoeveelheid
rook.
Olibanum is zo ongeveer de
meest gebruikte en gewaardeerde van alle harsen. Het vormt de basis van
veel wierookmengsels. Deze hars wordt al eeuwenlang op nogal wat plaatsen
in de wereld verzameld. Oeroude handelsroutes voor deze hars strekten
zich uit van de Perzische Golf naar Azië en van Mekka naar Afrika.
Het komt tegenwoordig nog steeds uit Etiopie, Somalië, Oman, India
en Aden.
|
 |
Opoponax
Synoniemen: zoete mirre, Bisabol-mirre
Wetenschappelijke naam: Commiphora opoponax, Comniphora
erythraceae of Opopanax Chironium, Pastinaca Opopanax
Uiterlijk: Vrij grote onregelmatig gevormde klonten met
ingesloten plantmateriaal (schors, grasjes e.d.). Roodbruin tot donkerbruine
kleur.
Geur: Ongebrand heeft de zoete mirre een vrij sterk, beetje
fris, honing/harsachtig aroma.
Opoponax is een naam die aan
twee totaal verschillende harsen wordt gegeven. De opoponax die je meestal
kunt kopen wordt ook wel zoete mirre genoemd. Het is, zoals de naam al
zegt een minder bittere variant op de reguliere mirre.
De andere opoponax hars is
afkomstig van een schermbloemige en is behoorlijk sterk, bitter en scherp
van geur (komt in de buurt van asafoetida). Deze hars schijnt vrij zeldzaam
te zijn. Aan de de geur kun je snel genoeg herkennen welke van de twee
je op de kop getikt hebt.
|
| |
Peru
balsem
Synoniemen:
Wetenschappelijke naam: Myroxylon toluifera Pereirae
Uiterlijk:
Geur:
|
| |
Propolis
Synoniemen:
Wetenschappelijke naam: - (is in feite de kit die bijen afscheiden om in
hun nesten als bouwmateriaal te gebuiken)
Uiterlijk:
Geur:
|
 |
Sandarak
Synoniemen: -
Wetenschappelijke naam: Tetraclinis articulata, Cupressaceae
Callitris quadrivalvis
Uiterlijk: Stoffige, bleekgele, halftransparante tranen.
Langwerpiger van vorm dan olibanum korrels.
Geur: Ongebrand hebben de korrels een vage denneneur
met een wat kruidig zurige citroennoot. Gebrand lijkt sandarak nogal op
olibanum, maar dan iets zoeter en citroeneriger. Verder is de nageur aangenaam
kruidig en niet bitter.
Deze hars komt uit Marokko.
|
 |
Storax
Synoniemen: -
Wetenschappelijke naam: Storax calamitos, Liquidambar styraciflua,
Liquidambar orientalis
Uiterlijk: Zwarte zachte korrels/poeder met hier en daar wat
vezels (dit zijn houtskool of storax bast pellets gedrenkt in een storaxoplossing).
Ziet er wat vochtig uit. Pure storax is verkrijgbaar als een lichtgrijze
dikke balsem.
Geur: Ongebrand heeft het een warme mossige, houtachtige geur.
Gebrand krijg je een warme sensuele geur. Bloemig en lieflijk aroma met
een toon van herfstbos. De prettige nageur blijft lang hangen.
|
| |
Tolu
balsem
Synoniemen:-
Wetenschappelijke naam: Myroxylon toluifera balsamum
Uiterlijk:
Geur:
|
| |
Tragacanth
gom
Synoniemen: Tragant gom
Wetenschappelijke naam:
Uiterlijk: grijswit poeder
Geur:
Tragacant gom is het meest
geliefde bindmiddel voor het maken van stokjes, kegeltjes en andere wierookvormpjes.
Het is nogal een duur goedje, maar heeft heel goede bindende eigenschappen.
|